Het innovatie-ecosysteem

Het innovatie-ecosysteem is een van de minst onderzochte onderwerpen in de organisatiekunde. Aan de ene kant omdat het beleidsonderzoekers meestal de neiging hebben om zich meer te richten op polls, verkiezingen en internationale samenwerkingen en aan de andere kant omdat praktijkgerichte onderzoekers meestal de neiging hebben om zich meer te richten op organisaties en interorganisationele samenwerkingsverbanden. Als één van de weinigen publiceert uitgeverij Edward Elgar met enige regelmaat interessant materiaal over innovatiebeleid, innovatiesystemen en ecosystemen. Een innovatie-ecosysteem kan worden omschreven als “de stroom van technologie en informatie tussen mensen, bedrijven en instellingen [die] de sleutel vormt tot een innovatief proces. Het bevat de interactie tussen actoren die nodig zijn om een ​​idee om te zetten in een proces, product of dienst op de markt.” (Wikipedia). Het innovatie-ecosysteem is van groot belang voor de economie en het welzijn van een land of regio. Het is een van de belangrijkste aanjagers van het Bruto Nationaal Product. In de afgelopen decennia is er in toenemende mate onderzoek gedaan naar de dynamiek achter deze ecosystemen en haar subsystemen. Hieronder vindt u een schematisch overzicht van het innovatie-ecosysteem. Het zal u naar een downloadpagina van Innovative Dutch, waar u het kunt downloaden in hoge resolutie.

Download de hoge-resolutie infographic Klik om te downloaden

Klik op de afbeelding om een exemplaar te downloaden op hoge resolutie. Hieronder leg ik uit hoe het systeem is opgebouwd.

Systeemdynamica binnen het ecosystem

Het innovatie-ecosysteem kan worden gedefinieerd als een dynamisch systeem. Dynamische systemen zijn in de wetenschap theorie voor het eerst genoemd door Jay Forrester in de jaren ’50 en toegepast op een breed scala aan disciplines zoals demografie, ecologie, evolutie, economie en sociologie. Het suggereert dat systemen complexe feedback-loops, causale verbanden, stromingen, voorraden en vertragingen bevatten. Omdat deze zogenaamde ‘agenten’ elkaar beïnvloeden met complexe, voornamelijk niet-lineaire, logica is het erg moeilijk om te voorspellen hoe het systeem zich zal gedragen. Meestal zullen de fundamentele feedback-loops bestaan ​​uit positieve loops, die ervoor zorgen dat het systeem zich voortdurend blijft ontwikkelen. Echter, het systeem heeft meestal ook een aantal negatieve-loops, die in staat zijn om de ongelimiteerde groei te begrenzen. In de realiteit doorlopen systemen daarom een zogenaamde parabool waarbij ze zich bewegen tussen positieve en negatieve loops. Hierdoor ontstaan schommelingen. Bijvoorbeeld, in het klimaat is het gebruikelijk om schommelingen per uur, per dag, per seizoen, per jaar en over lange tijd waar te nemen. Hetzelfde geldt voor de economie of voor virussen. Complexe dynamische systemen kunnen daarom mathematisch worden geprogrammeerd. Het volgende voorbeeld toont hoe een systeem met slechts twee ‘agenten’ binnen enkele cycli al een chaos verloop kan krijgen als er kleine afwijkingen in de oorspronkelijke situatie ontstaan. Dit wordt de chaostheorie genoemd: het effect dat een kleine verandering op de lange termijn kan hebben. Bijvoorbeeld: het effect van een lokale bosbrand op het weer wereldwijd. Of het verliezen van een munt op de lokale economie. Innovatie-ecosystemen werken hetzelfde. Er zijn veel actoren, die beïnvloed worden door een breed scala factoren. Stel je het effect voor van onschuldige, lokaal geörienteerde, corruptie op het nationale ecosysteem of het effect van een succesvolle start-up op het wereldwijde ecosysteem.

Subsystemen van innovatie

Er zijn veel verschillende subsystemen, bijvoorbeeld:

  • Nationale Innovatiesystemen: “Het netwerk van instellingen in de publieke en private sector waarvan de activiteiten en interacties het initiëren, importeren, wijzigen en verspreiden van nieuwe technologieën betreft” (Freeman, 1987). Een andere term die regelmatig gebruikt wordt om nationale innovatiesystemen te beschrijven is de “institutionele omgeving.” – de institutionalisering van het innovatiebeleid in overheden, onderzoeksinstellingen, adviesraden en onderwijsinstellingen.
  • Regionale Innovatieystemen: “Het regionale innovatiesysteem kan worden gezien als de institutionele infrastructuur ter ondersteuning van innovatie in het productiesysteem van een regio. ‘(Asheim & Gertler, 2005). Terwijl NIS zich meer richt op de institutionele omgeving van innovatie, richt RIS zich meer op zachte factoren, zoals het netwerk, vertrouwen, identiteit, kosmopolitisme, kwaliteit van leven en de regionale cultuur. En dit zijn juiste de factoren die ons meteen te binnen schieten als we denken aan bekende innovatieve regio’s zoals Grenoble, Silicon Valley, Helsinki of Brainport.
  • Sectorale Innovatiesystemen: aan het begin van deze eeuw is er meer aandacht voor sectorale innovatiesystemen gekomen. In tegenstelling tot NIS en RIS, richten SIS zich internationale sectoren die onafhankelijk van de institutionele omgeving functioneren. Zo heeft de Nederlandse regering het topsectorenbeleid een vervolg gegeven. Hierin staan verschillende sectoren centraal. In Nederland zijn NIS en RIS nu vooral ondersteunend aan SIS. De topsectoren die benoemd zijn, zijn Agri-Food, Chemie, de Creatieve Industrie, Energie, High-Tech, Logistiek, Life Sciences & Gezondheid, Landbouw & Water. Een ander instituut, het EIT, concentreert zich, op Europees niveau, op de volgende sectoren: Klimaat, data, gezondheid, grondstoffen en energie.
  • Onderwijssystemen: dit zijn de ecosystemen die onderwijsinstellingen, zoals universiteiten, omringen. Deze groep wordt vaak aangeduid als de onderwijseconomie. Een goed presterend onderwijssysteem verhoogt in het algemeen het bruto regionaal product als gevolg van hogere inkomsten, een verhoging van de rentabiliteit van de bedrijfsinvesteringen en een verhoging van de productiviteit. Dit noemt men academische inflatie.
  • Macro-economische systemen: dit systeem verwijst naar de basis van de economie. Het product (BBP, GRP), de werkloosheid, de inflatie en deflatie.
  • Start-up systemen: een startup ecosysteem is een kleinschalig systeem dat startups in staat stelt om zich te ontwikkelen. Centraal staat het faciliteren van het ecosysteem van ideeën, uitvindingen, onderzoek, onderwijs, startups, ondernemers, angels, investeerders, mentoren, adviseurs en evenementen en dit alles wordt over het algemeen ondersteund door universiteiten, incubators, accelerators, facilitators, investeerders, co-working spaces en venture capitalists.
  • Innovation Management Systemen: deze verwijzen naar een cyclische weergave van het omzetten van ideeën in innovatie.
  • Clusters en Science Parken: In 2000 schreef Porter het volgende: “Geographische, culturele en institutionele nabijheid biedt bedrijven bijzondere toegang tot een betere relaties, betere informatie, nieuwe ideeën en andere voordelen die moeilijk toegankelijk zijn wanneer je niet in de nabijheid gevestigd bent. […] Het concurrentievoordeel ligt in toenemende mate in de lokale factoren – kennis, relaties en motivatie – onmogelijk te benutten voor niet-lokale concurrenten” (Porter, 2000). Clusters bestaan meestal uit de volgende vier fasen: opkomst, groei, volwassenheid en revitalisering. Nabijheid (van kennis en netwerken) is de voornaamste reden waarom clusters goed lijken te werken. Cooke et al. (2011) suggereren 7 types van nabijheid, 1) Geografische nabijheid – een verwijzing naar de fysieke afstand tussen actoren, 2) cognitieve nabijheid – verwijzend naar de nabijheid van de manier van denken tussen de relaties, 3) communicatieve nabijheid – verwijzend naar de nabijheid vaktaal tussen de actoren, 4) organisatorische nabijheid – een verwijzing naar de regelingen die organisaties maken om interacties te coördineren en samenwerken met elkaar, 5) functionele nabijheid – verwijzend naar de nabijheid van expertise in verschillende industrieën / clusters, 6) culturele nabijheid – verwijzend naar de nabijheid van culturele gewoonten en deugden en 7) sociale nabijheid – verwijzend naar de intensiteit van op vertrouwen gebaseerde sociale relaties, zoals vriendschap.

Crises

De bovengenoemde (deel)systemen vormen de positieve feedback-loops; wat betekent dat ze elkaar ongelimiteerd positief zullen blijven beïnvloeden. Zoals eerder uitgelegd kennen dynamische, chaotische, systemen, bijna altijd ook enkele negatieve loops – om de positieve flow af te remmen. Deze negatieve loops kunnen het ecosysteem doen kantelen en kunnen de oorzaak zijn van een crisis, bijvoorbeeld de economische crisis. In het innovatiesysteem zijn er vier belangrijkste negatieve lussen die discontinuïteit te creëren:

  • Uitputting van de arbeidsmarkt: innovatie creëert niet alleen nieuwe bedrijvigheid en werkgelegenheid, innovatie creëert ook meer geautomatiseerde, efficiënte processen die op hun beurt leiden tot minder werkgelegenheid: de arbeidsmarkt-uitputting. Bijvoorbeeld in de boekensector: digitale innovatie heeft ertoe geleid tot de sluiting van traditionele boekenwinkels.
  • Nieuwe (ontwrichtende) technologieën: de impact van nieuwe technologieën op bestaande industrieën kan groot zijn: ze kunnen ervoor zorgen dat de hele sector overbodig wordt. Dit wordt vaak ontwrichtende innovatie genoemd. Denk bijvoorbeeld aan de manier waarop de mobiele telefoon vaste telefoonlijnen overbodig heeft gemaakt.
  • Imitatie: stijgende winstgevendheid van de bedrijven in een bepaalde sector trekt ook nieuwe bedrijven aan die zullen proberen om de producten te kopiëren – tegen lagere kosten en zonder de initiële investering. Vooral sectoren met lage drempels zijn ontvankelijk voor imitatie, zoals software, applicatie-ontwikkeling en low-tech producten.
  • Falend beleid: een divers aantal redenen kan leiden tot het mislukken van een beleid. De meest voorkomende zijn bureaucratie, corruptie en korte termijn denken.

Innovatiebeleid

Het gevoerde regionale of nationale innovatiebeleid kan een grote impact hebben op de effectiviteit van RIS en NIS. Het innovatiebeleid bevat de zogenaamde ‘modererende’ factoren: de knopjes waar men op kan drukken om een innovatiesysteem te besturen. De volgende factoren zijn meestal onderdeel van een goed innovatiesysteem:

  • Slimme infrastructuur: dit betreft zowel de fysieke infrastructuur, culturele infrastructuur en technologische infrastructuur.
  • De kwaliteit van leven: volgens Sternberg en Arndt (2001) wordt de kwaliteit van het leven gekenmerkt door: arbeid kwaliteit, huisvesting voorzieningen en recreatieve voorzieningen. Al deze factoren trekken hoogopgeleide mensen naar de regio, maar bovendien, ze maken ook mensen blijven in de regio.
  • Cosmopolitanism: dit aspect heeft betrekking op het gevoel dat wordt opgeroepen door het leven in de regio. Bijvoorbeeld het aantrekkelijker maken van de regio voor hoogopgeleid personeel, een wereldwijde reputatie opbouwen, een goede sfeer creëren, een gemeenschappelijk doel te hebben en zeer gemotiveerde mensen (Whitley, 2002).
  • Talent: Micheals et al. (2001) beschrijven dat het aantrekken van talent, het opleiden van talent en het behouden van talent van groot belang is voor de regio. Zij richten zich op leidinggevend talent, maar leggen ze uit dat specialistisch, technisch en zakelijke talent ook deel moet uitmaken van een regionale strategie om de battle-for-talent te kunnen winnen.
  • Creative cultuur: een goed ontwikkeld ondernemersklimaat is een magneet voor talenten en versterkt de regionale community. Hofstede kreeg, meer dan 25 jaar geleden, wereldwijd lof voor zijn vier (hoewel jaren later een vijfde één werd toegevoegd) cultuurdimensies: machtsafstand, onzekerheidsvermijding, individualisme en masculisme (Hofstede, 1980)
  • Vertrouwensbasis: er is aanzienlijk bewijs dat een goede vertrouwensrelatie meer kennisdeling tot gevolg heeft. In een op vertrouwen gebaseerde relatie, zijn mensen meer bereid om nuttige (impliciete) kennis te delen. Vertrouwen bevordert het ontwikkelen van sociale en emotionele banden aan de ene kant en bevordert de professionele samenwerking aan de andere kant. En beide elementen zijn aanjagers voor kennisdeling. (Chowdhury, 2005; Tsai & amp; Ghoshal, 1998; Mayer, Davis, & amp; Schoorman, 1995).
  • Identiteit: wetenschappers beweren dat kennis beter wordt gegenereerd, gecombineerd en overgebracht door personen die zich identificeren met een groter collectief doel. De individuen hebben daardoor het gevoel dat ze een gemeenschappelijk doel delen met het collectief. Dit zal uiteindelijk leiden tot lagere netwerkinspanning en meer vertrouwen en betrokkenheid bij elkaar (Kogut & amp; Zander, 2003; Dyer & amp; Nobeoka, 2000; Orr, 1990)
  • Diversiteit: dit kenmerk van kennisdeling verwijst naar de mate waarin een verscheidenheid aan kennis, know-how en expertise beschikbaar is in een netwerk. Met toegang tot diverse kennis zullen nieuwe kansen en middelen sneller worden ontdekt en kennisdiversiteit stimuleert dus rechtstreeks de creativiteit en het innovatievermogen van de deelnemers in het netwerk. (Galunic & amp; Rodan, 2004; Galunic & amp; Rodan, 2002; Rodan, 2002).

Triple Helix

In het afgelopen decennium hebben we veel gehoord over de triple helix. Meer recent zijn ook de vier-en vijfvoudige helix ingevoerd. Bovendien zijn ook open innovatie en co-creatie steeds meer geimplementeerd in de dagelijkse gang van zaken door de jaren heen. Wat de theorieën gemeen hebben is dat ze proberen om de verschillende actoren in de regio te integreren en daarmee een dynamische en natuurlijke samenwerkingsvorm te ontwikkelen. Daardoor ontstaat er minder vertraging in het dynamisch model en is er minder kans voor negatieve loops om te ontstaan. Simpel gezegd: vergaande integratie tussen overheden en de industrie kan leiden tot snellere innovatie. Net als vergaande integratie tussen onderwijs en industrie; of verschillende branches met elkaar, etcetera.

Games: simulatie van complexe dynamische systemen

Games zijn een gebruikelijke manier om te simuleren hoe de complexe dynamiek in ecosysteem werkt. In zo’n spel kun je bijvoorbeeld in de rol van het bedrijf, de lokale politiek of incubator kruipen en kijken wat er gebeurt als je bepaalde strategieën volgt. Innovative Dutch creëert dit soort strategische simulatie games voor overheden, bedrijven en hoger onderwijs; ze creëerden deze infographic als uitleg van hun nieuwste game; neem een ​​kijkje op hun website .